Najłatwiej oczywiście znaleźć odpowiednią dla siebie ofertę jednego z biur turystycznych. To jednak strona dla bardziej ambitnych turystów, dlatego nie będę się rozpisywał nad ofertą biur turystycznych. Dużo lepiej i taniej, skorzystać z wyszukiwarek ofert na ferie zimowe. Znajdziemy tam oferty hoteli i pensjonatów znajdujących się w okolicach największych kompleksów narciarskich. Dojazd oczywiście organizujemy sobie we własnym zakresie, ale wcale nie jest to wada. Dzięki temu nie jesteśmy skazani na najbliższe stoki i możemy w trakcie jednego wyjazdu codziennie jeździć w innym miejscu. Sam zresztą kilka lat temu w ten sposób właśnie spędzałem ferie. Spałem w wynajętym mieszkaniu (17 euro za noc) w miejscowości Fugen w austriackiej dolinie Zillertal i każdego dnia odwiedzałem inny kompleks narciarski oddalony nie dalej niż czterdzieści minut samochodem. Do dziś wspominam to jako najlepszy narciarski wypoczynek w życiu – zwłaszcza w kontekście kilku późniejszych ferii na zatłoczonej i niesamowicie drogiej (od momentu wprowadzenia Euro) Słowację. Zdecydowanie nie polecam.

Innym, ale nieco ryzykownym, sposobem jest jazda bez zarezerwowanego noclegu. Z jednej strony to szansa na znalezienie taniego noclegu w pustych kwaterach (właściciele często gotowi są mocno obniżyć koszty, byle tylko wynająć pokoje). Z drugiej zaś należy liczyć się z tym, że po przybyciu na miejsce będziemy spędzać kilka godzin na poszukiwaniu miejsca zakwaterowania. Może się też zdarzyć tak, że jedyne dostępne łóżka będą w obiektach mocno oddalonych od ośrodków narciarskich, lub standard daleko będzie odbiegał od tego, czego oczekujemy.

Ostatnią i najtańszą opcją noclegu w trakcie ferii nad którą się pochylę jest znany na całym świecie couchsurfing, czyli mieszkanie u osoby użyczającej swojej kanapy. Ta forma turystyki na tyle rozpowszechniła się na świecie, że nocleg można znaleźć niemalże na całym świecie. Funkcjonuje tu jednak system poleceń, a zatem nie mając grupy znajomych, którzy wystawią nam referencje trudno będzie nam odnaleźć chętnego do użyczenia kanapy w interesującym nas rejonie i terminie. Warto także zaplanować podróż z wyprzedzeniem, żeby nie okazało się, że wszystkie interesujące nas lokacje są już zajęte. Zawsze też, zazwyczaj w ostatnim momencie, okazać się może, że nasz gospodarz odwoła możlwość noclegu. Wtedy zostajemy na lodzie i musimy szukać płatnych miejsc.

Przez ostatnich kilka lat posypały mi się kontakty w Poznaniu, więc by nie płacić za nocleg skorzystam z Hospitality Club. Będzie to doskonała okazja, by sprawdzić jak piękne zapowiedzi wyglądają w praktyce. Żeby mieć w miarę wiarygodne wyniki napiszę do dziesięciu osób oferujących możliwość przenocowania. Pięć z nich wybiorę na podstawie ślepego trafu, drugą piątkę zaś wytypuję po ilości komentarzy. Oczywiście taka próbka nie jest jeszcze podstawą do wyciągania wniosków sprawdzających się w każdej sytuacji, ale jakieś pojęcie o Hospitality Club powinno mi się wykształcić.

Zlot odbędzie się 10. listopada, więc mam ponad miesiąc na zalatwienie formalności. W tym czasie też poszukam ciekawych miejsc Poznania, w których jeszcze nie byłem. Stolica wielkopolski jest chyba najczęściej odwiedzanym przeze mnie miastem, bo w ciągu ostatnich pięciu lat byłem tam chyba sześciokrotnie. Najbardziej znane zabytki zatem są już mi znane i muszę znaleźć trasę alternatywną. Po wstępnych poszukiwaniach znalazłem dwa punkty programu – wnętrza Zamku Cesarskiego i przebudowywany stadion Lecha. Zwłaszcza arena mistrzostw europy w 2012 mnie interesuje, bo chciałbym skonfrontować widok naszych stadionów z tym, co zobaczyłem w Wiedniu.

Właśnie z tego powodu członków programu jest zdecydowanie mniej. W całej Polsce jest około pięćdziesięciu członków, ale część z nich jedynie reklamuje swoje apartamenty na wynajem. W innych krajach wygląda to nieco lepiej, choć i za granicą nie ma za bardzo w czym wybierać.

Zapewne wielu zastanawiających się nad zapisaniem do programu boi się tego, że przyjmie do swojego domu kogoś, kto nie jest wart zaufania. Twórcy systemu zapewniają, że przed dokonaniem wymiany można wymienić ze sobą zdjęcia czy porozmawiać przez sieć. Dla mnie jednak to zdecydowanie za mało. Niezależnie od tego ile zdjęć i maili bym wymienił i tak obawiałbym się, że przyjęta przeze mnie osoba w trakcie mojej nieobecności zacznie na przykład przeglądać zawartość szuflad i szaf mieszkania. Jest to zatem w mojej opinii opcja dla zdecydowanych hardcorowców. Ja do nich nie należę.

Niedługo po powrocie do Polski stwierdziłem, że bliżej przyjrzę się temu klubowi. Z informacji, jakie znalazłem w sieci wynika, że portal Hospitality Club powstał w roku 2000 z inicjatywy niemieckiego studenta uniwersytetu w Koblenz. Dzięki niemu, i wielu wolontariuszy, którzy pomogli mu w realizacji pomysłów, dziś każdy z nas, ma szansę bez większych problemów znaleźć darmowy nocleg w niemalże każdym zakątku świata. Dziś w klubie zarejestrowanych jest kilkaset tysięcy osób (w samej Polsce jest ponad 20 000 członków), a zatem właśnie tyle potencjalnych noclegów możesz znaleźć na całym świecie.

Tak to wygląda od strony teoretycznej. Opinie internautów na temat Hospitality Club są podzielone, część uważa, że to świetny pomysł i dużo podróżują w ten sposób. Inni twierdzą, że jeśli nie jest się piękną i młodą dziewczyną można zapomnieć o noclegu w większości miejsc. Prawda zapewne leży gdzieś po środku. Ja jestem pozytywnie nastawiony, dlatego zarejestrowałem się na stronie. Jako, że nie mam możliwości przyjęcia kogoś na noc (nie jest to obowiązek!), wybrałem opcję oprowadzenia po mieście. Zobaczymy, czy ktoś będzie zainteresowany taką formą gościnności. Oczywiście będę Wam zdawał relacje.

Stronę Hospitality Club znajdziesz pod adresem (wersja polska):

http://polski.hospitalityclub.org/indexpol.htm