Dzięki akcji PTTK w łatwy sposób można uzyskać Odznakę Krajoznawczą “Szlakiem Zabytków Architektury Drewnianej w Warszawie”. By ją zdobyć wystarczy przesłać na podany adres zdjęcia potwierdzające dotarcie do 10 zabytków. Cała lista obejmuje 26 obiektów rozrzuconych w obrębie całego miasta, a zatem odwiedziny jedynie nieco ponad jednej trzeciej gwarantuje nam zdobycie odznaki. Ja oczywiście zachęcam do zobaczenia wszystkich i poznania ich historii. Korzystając z wiadomości zamieszczonych w sieci (głównie w Wikipedii) znalazłem kilka ciekawostek.

Przykładowo ozdoby Kościoła pw. Zmartwychwstania Pańskiego z 1919 roku wykonane zostały przez Stanisława Witkiewicza, ojca znanego poety i malarza (oraz znawcy wielu używek) Stanisława Ignacego. Sam zaś kościół został zbudowany z materiałów pochodzących z rozbiórki Dworca Wileńskiego. Inny zabytek, prawie dwustuletnia leśniczówka w Morysinie, od lat zamieszkana jest przez jedną rodzinę, która z pokolenia na pokolenie pełni rolę gajowych. Ciekawa jest też historia kościoła Najświętszego Serca Pana Jezusa z 1916 r, który początkowo stał w Rokitnie koło Błonia. W latach 1948-1950 kościół został przeniesiony do Starej Miłosnej. Dlaczego? W trakcie wojny zniszczony i spalony został tamtejszy kościół-kaplica, a komunistyczne służby bezpieczeństwa nie chciały wydać pozwolenia na budowę nowego. Na przywiezienie kościoła z Rokitna już się zgodziły, bo nie wzrosła liczba budowli sakralnych.

Takich historii z pewnością jest więcej. Zachęcam zatem do zdobycia odznaki i wypytywania osób opiekujących się tymi zabytkami o ich historię. Więcej informacji o akcji znajdziecie pod poniższym adresem:

http://om.pttk.pl/kkionz/drewbud.html

1. Helvetia Hostel – hostel położony w samym sercu Warszawy, na ulicy Kopernika 36/40, bardzo blisko Starego Miasta. Łóżko w pokoju dwuosobowym kosztuje 70 złotych, ale można znaleźć tańszy nocleg w wieloosobowym dormie. Łóżko w pokoju ośmioosobowym to koszt 45 zł/noc. Dodatkowo studenci mogą skorzystać z 10% zniżki.

2. Hostel Botel – warszawska osobliwość czyli nocleg na łodzi stojącej u brzegu Wisły, w niedalekiej odległości od Starego Miasta. Botel reklamuje się jako najtańszy nocleg w mieście i faktycznie ceny są warte uwagi. Pokój dwuosobowy koszt 100 złotych, a zatem na osobę wychodzi jedynie 50 złotych. Ceny można dodatkowo negocjować, a zatem przy dłuższym pobycie należy spodziewać się jeszcze niższych opłat.

3. Jump Inn Hostel – hostel położony ok. 15 minut piechotą od dworca Warszawa Centralna na ulicy Prokuratorskiej 2. Cena za łóżko w pokoju dwuosobowym to 110 złotych, lecz można znaleźć dużo tańszy w pokoju wieloosobowym, nocleg w dwunastoosobowym dormie to koszt 40 złotych. W tej cenie oprócz samego łóżka otrzymamy także śniadanie czy dostęp do internetu.

Drugim, obok hosteli, źródłem tanich miejsc noclegowych w Warszawie są akademiki. Co prawda Politechnika Warszawska, ze względu na remont jednego z budynków zrezygnowała z prowadzenia działalności hotelowej nocleg można znaleźć jeszcze w akademiku Uniwersytetu Warszawskiego.

Najlepiej skierować swe kroki do hotelu Socrates, przeznaczonego dla studentów przyjeżdżających do Polski na wymianę międzynarodową. Ceny niestety nie są już tak przystępne, bo pokój dwuosobowy kosztuje 152 złote za dobę. Także i położenie pozostawia wiele do życzenia, gdyż hotel znajduje się na ulicy Smyczkowej, niedaleko torów wyścigów konnych, około 30 minut drogi komunikacją miejską od centrum Warszawy. Tą opcję zatem pozostawiałbym jedynie dla osób, którym nie udało się znaleźć noclegu w wyżej opisanych hostelach, bądź tych, którzy chcą poczuć klimat jaki panuje w międzynarodowej braci studenckiej.

Mam nadzieję, że powyższe informacje pomogą Wam znaleźć nocleg w przystępnej cenie i będziecie mieli okazję odwiedzić, a może także i zwiedzać Warszawę. Naprawdę warto spróbować.

Festiwal Sputnik nad Warszawą

W dniach 14-23 listopada w warszawskim kinie Kinoteka odbędzie się II Festiwal Filmów Rosyjskich pod dźwięczną nazwą Sputnik nad Warszawą. W tym roku hasłem przewodnim jest “100 Filmów Na 100-lecie Kina Rosyjskiego”, a zatem wszyscy zainteresowani będą mieli w czym wybierać.

Spośród prezentowanych produkcji najciekawiej zapowiadają się:
- Wyspa (2006 r.)
- Podróż ze zwierzętami domowymi (2007 r.)
- Shultes (2008 r.)

Zobaczyć będzie można też pierwszy film kinematografii rosyjskiej, Stieńka Razin z 1908 roku.

Po zakończeniu festiwalu planowane są jego kopie w innych miastach, w następujących terminach:
SPUTNIK NAD POZNANIEM 23 – 29 listopada – Kino Muza
SPUTNIK NAD WROCŁAWIEM – 30 listopada – 6 grudnia Kino Warszawa
SPUTNIK NAD KRAKOWEM 28 listopada – 4 grudnia – Kino ARS
SPUTNIK NAD ŁODZIĄ 7 grudnia – 14 grudnia Kino Charlie
SPUTNIK NAD GDYNIĄ 15 grudnia – 21 grudnia Klub Filmowy

Więcej informacji na:
http://www.filmros.pl/

Budapest-Bamako Rally

Afryka, środek pustyni, wąska szutrowa dróżka, rozklekotany samochód pozostawiający za sobą olbrzymie tumany kurzu, a w nim Ty. Wydaje Ci się, że to sen? Wcale nie. To naprawdę możesz być Ty. Wystarczy, że weźmiesz udział w telewizyjnym konkursie Travel Channel, w którym nagrodą jest udział w rajdzie charytatywnym Budapest-Bamako 2009.

Kanał Travel Channel kolejny raz orgazniuje międzynarodowy konkurs, w którym nagrodą jest wyjazd na rajd Budapest-Bamako. Aby wziąć w nim udział musisz posiadać prawo jazdy, znać język angielski i czuć się swobodnie przed kamerami. Właśnie ten ostatni warunek jest najważniejszy, bo by wygrać musisz przygotować krótki film, który ma przekonać kanał Travel, że to właśnie Ty jesteś tym, kogo szukają. Weź zatem kamerę, wymyśl ciekawą prezentację trwającą nie więcej niż 2 minuty, nakręć i wyślij organizatorom do końca października.

Konkurs organizowany był też w zeszłym roku, a zwycięzca wystartował w Rajdzie Fiatem 126p, czyli naszym rodzimym maluchem. Przedstawiciel kanału Travel prawie ukończył Rajd, jego smamochód odmówił posłuszeństwa tuż przed metą.

Zobacz kilka filmów związanych z Budapest-Bamako Rally:

http://www.youtube.com/groups_videos?name=bamakospirit

Więcej informacji na stronie konkursu:

http://www.travelchannel.co.uk/b2b/default.asp

Chata Socjologa UW

Wszyscy jesteśmy częścią społeczeństwa, które na każdym kroku styka się z dobrodziejstwami techniki. Telewizja, internet, telefony komórkowe to obecnie rzeczy, bez których niezwykle trudno wyobrazić sobie życie. Elektroniczne gadżety otaczają nas ze wszystkich stron, lecz czasem dobrze spróbować od tego uciec, wyłączyć komórki, pozbyć się telewizora i dostępu do informacji. Ruszyć prosto w dzicz. Nie trzeba jednak jechać do amazońskiej dżungli, żeby móc cieszyć się ciszą i spokojem. Jest tańszy i dużo łatwiejszy sposób. Wystarczy wyjechać w Bieszczady, gdzie stoi Chata Socjologa Uniwersytetu Warszawskiego, o której chciałbym Wam napisać.

W pierwszej połowie lat siedemdziesiątych powstała idea zorganizowania studenckiej bazy z dala od szumu i zgiełku “wielkiego świata”. Wybór padł na powtórnie zdziczałe i w ogóle nie zamieszkane ostępy bieszczadzkiego pasma górskiego o nazwie Otryt.

Tak zaczyna się opis historii Chaty Socjologa na stronie Stowarzyszenia Klub Otrycki. Chcąc zachować ścisłość chodzi o Pierwszą Chatę Socjologa, która spłonęła w 2003 roku. Trudem wielu wolontariuszy oraz ludzi dobrej woli została jednak odbudowana i w dwa lata później, znów została otwarta dla gości.

Dzisiejsza Chata Socjologa oferuje gościom przede wszystkim przyjazną atmosferę i klimat tworzony przez wieczory spędzane przy świecach, czy wspólne prace przy rąbaniu drewna lub noszeniu wody. Nie uświadczymy tu elektryczności, ale przecież nie tego szukają ci, którzy trafią do Chaty. Jest to zatem przede wszystkim miejsce, w którym możemy się wyciszyć od codziennego potoku informacji.

Na miejsce możemy dojechać autobusem PKS jadąc do Dwernika, bądź Lutowisk. Z obu tych miejscowości prowadzą trasy do Chaty, a ich pokonanie powinno nam zająć nie więcej niż dwie godziny. Trzeba więc zabrać ze sobą wygodne buty i niezbyt ciężki plecak, inaczej trasa nie będzie dla nas zbyt przyjemna.

Jeśli już trafimy do Chaty Socjologa wcale nie musimy spędzać w niej całych dni. Okolica bowiem aż prosi się, by ją poznać i maksymalnie wykorzystać swój czas na obcowanie z naturą. W pobliżu przebiega ścieżka dydaktyczna prowadząca od Dwernika do Chmiela, a sama Chata znajduje się u zbiegu dwóch szlaków turystycznych. Warto zatem zwiedzić nieco zarówno bliższą, jak i dalszą okolicę. Wielbicielom nieskalanej przyrody polecić mogę zwłaszcza rezerwaty: Hulskie i Krywe. Pierwszy z nich ulokowany jest na terenie niemalże pierwotnej puszczy bukowo-jodłowej, którą możemy dodatkowo poznać przemierzając trasę ścieżki dydaktycznej. Drugi zaś obejmuje znacznej długości teren łąk i zarośli w dolinie Sanu. Innych być może zainteresuje cmentarz żydowski w pobliskich Lutowiskach, który należy do największych w Bieszczadach.

Więcej informacji na stronie Chaty Socjologa:

http://otryt.of.pl/

Przeglądając zawartość przewodnika skupiłem się głównie na Budapeszcie, bo tylko informacje dotyczące tego miasta jestem w stanie względnie zweryfikować. Na co zatem trafiłem? Przede wszystkim zainteresował mnie artykuł “Budapeszt w 3 dni” , bo właśnie tyle czasu spędziłem w mieście. Czytając widzę bardzo obszerne i bogato ilustrowane opisy najważniejszych zabytków pogrupowane zgodnie z proponowaną trasą zwiedzania. Struktura podobna jest do Wikipedii, wszędzie widoczne są odsyłacze do kolejnych opracowań, więc na lekturze można spędzić dosłownie kilka godzin.

Nawigacja na stronie jest bardzo wygodna więc z pewnością w trakcie lektury trafimy na pożądaną przez nas informację. Miłą niespodzianką są także ciekawostki dotyczące miasta, jak na przykład punkty widokowe, czy też kamery internetowe z widokiem na miasto (jedną z nich można nawet sterować!!). Oczywiście jak to bywa z serwisami pełnymi często zmieniających się treści niektóre kamery wskazują dawno nieaktualizowane zdjęcia, bądź nie pokazują nic, ale nie zmienia to ogólnie pozytywnej opinii o stronie.

Gdybym zajrzał do internetowego przewodnika po Budapeszcie przed Euro tripem nie znalazłbym w nim tylko jednej pożądanej przeze mnie informacji. Opisu tamtejszych klubów. Oczywiście są adresy, ale szerszego przedstawienia brak. Szkoda, choć chyba zbyt dużo wymagam. Takich opisów nie było nawet w komercyjnych przewodnikach, które przeglądałem przed wyjasem w księgarni. Nie mogę zatem zrobić nic innego, jak tylko polecić Wam stronę. Na pewno przed kolejną wizytą na Węgrzech będę z niej korzystał.

Hitchwiki

Każdy zna Wikipedię, każdy też pewnie spotkał się z jakimś jej klonem przeznaczonym dla ścisłego grona odbiorców. Jednymi z takich odbiorców są autostopowicze, którzy również stworzyli dla siebie encyklopedię. Pod adresem http://www.hitchwiki.org znajdziecie zarówno zarówno porady dla początkujących, jak i opisy miast z całego świata (z Polski także).

Trudno ocenić jaka jest wartość merytoryczna serwisu, jeśli nie wejdzie się w głąb jego treści. Właśnie żeby to stwierdzić sprawdziłem informacje dotyczące Warszawy. Stronę rozpoczyna piękna fraza dotycząca braku obwodnic i autostrad w okolicy miasta. Następnie możemy przeczytać informacje o wylotówkach ze stolicy i tym w którym ich miejscu najlepiej łapać stopa. Jest też inna, wbrew pozorom ważna, informacja. Przy większości opisów widnieje data ostatniej ich aktualizacji. W przypadku Warszawy mamy do czynienia zarówno z informacjami świeżymi, jak i takimi sprzed dwóch lat. To bardzo pomaga, bo przynajmniej nie będziemy zdziwieni, że na wskazanym w Hitchwiki skrzyżowaniu zrobili estakadę.

Skoro grzebanie w Warszawie mam już za sobą sprawdzę jak miewają się bardziej egzotyczne kawałki świata. Metodą losowania wybrałem Kirgistan. Niestety nie znalazłem żadnych informacji o państwie, jego kulturze, a także zwyczajach. Jedyny zaś opis miasta Kirgistanu zdaje się zdecydowanie niewystarczający. Minus dla Hitchwiki, strzelam dalej. Gruzja – w ciągu ostatnich tygodni czytałem relacje co najmniej kilku osób, które pojechały tam stopem. Co wie o tym państwie encyklopedia autostopowicza? Że to była republika sowiecka i warto nauczyć się rosyjskiego. To chyba trochę za mało informacji, by czuć się pewnie przed wyjazdem.

Strzelam trzeci raz, ostatni. Może już w coś z bliższej okolicy naszego kraju. Norwegia – ulubiony kraj wielu autostopowiczów. O ile o samej Norwegii znaleźć można kilka ciekawostek, o tyle już miasta opisane są zdecydowanie gorzej niż wspomniana na początku Warszawa. Powiedzmy, że w tym przypadku jest średnio.

Podsumowując, Hitchwiki ma przed sobą jeszcze długą drogę i z pewnością potrwa zanim stanie się na prawdę użytecznym źródłem informacji dla autostopowiczów. Ciekaw tylko jestem w jakim tempie będzie się rozwijać.